14 Νοέμβριος 2019

RSS Facebook Twitter

Διαβάστε επίσης

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Παρασκευή, 18 Οκτώβριος 2019 15:00

Τενοντοπάθειες: Νεότερα δεδομένα στην αποκατάστασή τους

Οι τενοντοπάθειες είτε στην οξεία τους μορφή ως τενοντίτιδες είτε στη χρονίζουσα μορφή ως ενδοτενόντιες εκφυλίσεις μας απασχολούν συχνά στην καθημερινή κλινική πράξη.

Παράγοντες εμφάνισης αποτελούν:

-η υπέρχρηση του μέλους
-η μυϊκή ανεπάρκεια και ανισορροπία
-το ιστορικό προηγηθέντος τραυματισμού
-τα μεταβολικά αίτια (υπερουριχαιμία)
-τα ενδοκρινολογικά αίτια (υπερθυρεοειδισμός, σακχαρώδης διαβήτης)
-τα παθολογικά αίτια (χρόνια νεφρική ανεπάρκεια)
-η κατάχρηση φαρμακευτικών σκευασμάτων (κορτιζόνη, κινολόνες)

Στον αθλητισμό, αίτια τενοντοπάθειας αποτελούν:

-η κακή «προπόνηση»
-ο ακατάλληλος εξοπλισμός
-ο σκληρός αγωνιστικός χώρος
-οι κακές συνθήκες άθλησης (κρύος καιρός)
-η υπερ-προπόνηση
-η ατροφία ή ανελαστικότητα των μυών
-η κατανάλωση απαγορευμένων ουσιών

Για να διαγνωστεί μια τενοντοπάθεια, είναι απαραίτητη αρχικά η λήψη ιστορικού και η κλινική εξέταση ενώ η ακτινογραφία και ο υπέρηχος ακολουθούν για να επιβεβαιώσουν την παθολογία του προβλήματος.

Θεραπευτικές λύσεις
Η θεραπεία της τενοντοπάθειας είναι αρχικά συντηρητική. Άμεσα συνιστάται εντατική κρυοθεραπεία για τη  μείωση της φλεγμονής και περιορισμός της δραστηριότητας ή ακινητοποίηση με νάρθηκα για την ελάττωση της μηχανικής επιβάρυνσης.

Φαρμακευτική αγωγή
Στην οξεία φάση της τενοντοπάθειας και για λίγες μόνο ημέρες, χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα ενώ για μεγαλύτερο διάστημα μπορούν να χορηγηθούν απλά αναλγητικά.  Η χρήση της κορτιζόνης δικαιολογείται στην οξεία φάση, για τη μείωση των συμπτωμάτων.

Οι τοπικές διηθήσεις αυξητικών παραγόντων από το ίδιο το αίμα του ασθενούς (PRPs) υπόσχονται καλύτερη αλλά μη επαρκώς τεκμηριωμένη αναλγητική και επουλωτική αποτελεσματικότητα.

Τα τοπικά επιθέματα αγγειοδιασταλτικών ουσιών προκαλούν τοπική αγγειοδιαστολή δρώντας πιθανώς θεραπευτικά στη επούλωση των βλαβών.

Για τη βελτίωση της ποιότητας του ουλώδους ιστού έχουν δοκιμαστεί συμπληρώματα διατροφής όπως βιταμίνες (C και E) και αμινοξέα που φαίνεται να αυξάνουν τη δραστηριότητα των ινοβλαστών, τη σύνθεση των κολλαγόνων ινιδίων και επομένως την αναγεννητική ικανότητα των τενόντων.

Μελλοντικοί στόχοι για τη θεραπεία των τενοντοπαθειών αποτελούν οι εγχύσεις βλαστοκυττάρων και μεσεγχυματικών κυττάρων που λαμβάνονται από τον ίδιο τον ασθενή καθώς και οι γονιδιακές θεραπείες. Προσωπικές μελέτες του γράφοντος έχουν δείξει την αποτελεσματικότητα της έγχυσης αυξητικών παραγόντων ή μεσεγχυματικών κυττάρων αφού όμως προηγηθεί χειρουργικός καθαρισμός της χρόνιας εκφυλιστικής βλάβης των τενόντων.

 

ΙΩΑΝΝΗΣ Κ.ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΠΙΚ.ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΟΡΘΟΠΑΙΔΙΚΗΣ

blog comments powered by Disqus
thesspress

thesspress

info@thesspress.gr