16 Αύγουστος 2018

RSS Facebook Twitter

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Παρασκευή, 10 Αύγουστος 2018 15:40

Η Διάνα Βουτυράκου κατέκτησε το πρώτο βραβείο στην Παγκόσμια Έκθεση Νεανικής Καινοτομίας και Τεχνολογίας στη Σαγκάη.

Η Διάνα Βουτυράκου, τελειόφοιτη στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πολυτεχνείου με εξειδίκευση στη Ρομποτική- Χειρουργική και συνιδρύτρια της φοιτητικής ΜΚΟ Unique Minds μαζί με την ομάδα της, κατέκτησε το πρώτο βραβείο στην Παγκόσμια Έκθεση Νεανικής Καινοτομίας και Τεχνολογίας στη Σαγκάη.

Ο Γιάννης Παπαδόπουλος και ο Ιάσωνας Σομόγλου (δύο από τους μαθητές λυκείου που η Διάνα διδάσκει εκπαιδευτική ρομποτική και προετοιμάζει για τους αντίστοιχους πανελλήνιους διαγωνισμούς και παγκόσμιες Ολυμπιάδες), κατασκεύαζαν επί ενάμιση χρόνο τη μακέτα της κοινότητας που τους εξασφάλισε την πρωτιά.

Το project τους αφορούσε μια αυτόνομη, αειφόρο κοινότητα που παράγει, εξοικονομεί, μετατρέπει και μοιράζεται ενέργεια. Μέσα από αλγόριθμους που έφτιαξαν μπορεί να εκτιμηθεί ποια σπίτια χρειάζονται ενέργεια κάθε λεπτό και ποια έχουν περίσσεια και άρα μπορούν να στείλουν, συνυπολογίζοντας την απόσταση των σπιτιών ώστε να αξιοποιηθεί η ενέργεια με το βέλτιστο τρόπο.

Tα σπίτια εξοπλίστηκαν με αισθητήρες ώστε καμία ηλεκτρική συσκευή να μη λειτουργεί όταν δεν χρειάζεται αλλά και σύστημα Bluetooth προκειμένου ο χρήστης να ελέγχει τη θερμοκρασία και τις ηλεκτρικές συσκευές της οικίας του από το κινητό του.
Εκτός σπιτιού, τα φανάρια των πεζών αντλούσαν ενέργεια από τον ήλιο και λειτουργούσαν μόνο όταν ανίχνευαν πεζό να περιμένει να περάσει το δρόμο. Στα γυμναστήρια και στΙς παιδικές χαρές, η κινητική και δυναμική ενέργεια μετατρεπόταν σε ηλεκτρική.

Σε συνέντευξή της η Δανάη ανέφερε ότι η πρώτη φορά που ήρθε σε επαφή με τη ρομποτική ήταν όταν τελείωνε την πρώτη γυμνασίου. Ο καθηγητής της τεχνολογίας την ώθησε και ξεκίνησε τις συμμετοχές σε διαγωνισμούς. Εκτότε αποφάσισε πως θέλει να το σπουδάσει και όλα πήραν το δρόμο τους! Μάλιστα, μετά τις πρώτες συμμετοχές της σε διαγωνισμούς ρομποτικής, έφτιαξε τη δική της ομάδα με έδρα το σπίτι της και δεν άργησαν οι επιτυχίες στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό, στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό στο Abu Dabi και στην Ολυμπιάδα της Κόστα Ρίκα. Διακρίσεις που η Ελλάδα δεν είχε καταφέρει ποτέ ως τώρα.

Όσον αφορά τα εμπόδια που συνάντησε, αυτά αφορούσαν τα συνήθη στερεότυπα για τις γυναίκες που ασχολούνται με θετικές επιστήμες. Άλλωστε στο Πολυτεχνείο είναι 80% άνδρες και 20% γυναίκες. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε  "γυναίκα, μικρή σε ηλικία, σε ένα ανδροκρατούμενο κλάδο κάνει πολλούς να τη δουν με δυσπιστία, ωστόσο απάντησα με πράξεις''.

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για τη Διάνα αλλά και για όσους αγαπούν τη ρομποτική, είναι ότι στην Ελλάδα του 2018 η ρομποτική σε επαγγελματικό επίπεδο είναι ουσιαστικά ένας κλαδος σχεδόν ανύπαρκτος. Η ίδια δήλωσε ότι «Η ρομποτική δεν μπορεί να εξελιχθεί στην Ελλάδα και όσες προσπάθειες γίνονται πάνε με πολύ αργούς ρυθμούς. Τουλάχιστον όμως παύει ο κόσμος να στέκεται στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας και στο άκουσμα της ρομποτικής να φαντάζεται τα ανδροειδή. Στη ρομποτική φτιάχνουμε μια μηχανή με αισθητήρες ώστε να λαμβάνει ερεθίσματα και αναπτύσσει έναν αλγόριθμο ώστε να σκέφτεται με κάποιο τρόπο. Ακόμα και τα έξυπνα πλυντήρια που λέμε είναι ρομπότ, καθώς διαθέτουν μια πολύ πρωταρχική μορφή νοημοσύνης».

Αν και δασκάλα ρομποτικής από τα 23 της χρόνια, μεταξύ των φοιτητικών της υποχρεώσεων και την εκπαίδευση στους μαθητές της, η Διάνα είναι συνιδρύτρια της φοιτητικής ΜΚΟ Unique Minds, η έμπνευση της οποίας έγινε όταν αντιλήφθηκε, μαζί με τον φίλο της Παύλο, κάποια κενά στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας. Ένα από τα κενά είναι ότι το σύστημα δεν μπορεί να εντοπίσει τις ιδιαίτερες δεξιότητες και κλίσεις του υποψηφίου και να της ενθαρρύνει.

Η ίδια δεν τα βλέπει όλα μαύρα στο Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και θεωρεί ότι παρά τα αρνητικά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υπάρχουν και μικρές φωτεινές ενδείξεις  «Είναι εντυπωσιακό το γεγονός πως, ενώ τα πανεπιστήμια της χώρας είναι δημόσια, μπορούμε να συναγωνιστούμε –και με το παραπάνω– φημισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα του εξωτερικού με τεράστια δίδακτρα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στο ότι ο φοιτητής με την εισαγωγή του στη σχολή έρχεται αντιμέτωπος με ένα «χάος» που καλείται να διαχειριστεί πολλές φορές ολομόναχος και χωρίς σωστή καθοδήγηση από καθηγητές. Έτσι πρέπει να ψαχτεί, να βρει βιβλία, συμπληρωματικό υλικό, σχετικά σεμινάρια… Ουσιαστικά, έναν τρόπο να ανταπεξέλθει στη σχολή μόνος του. Αυτή η διαδικασία προσφέρει πολλά οφέλη». είπε.

Επίσης,  παρατήρησε ότι «στην Ελλάδα εξακολουθούμε να ρωτάμε ένα παιδί τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, ποτέ όμως τι του αρέσει να σπουδάσει. Κάποια στιγμή αναρωτήθηκα πως αν εγώ, ως καθηγήτρια, είχα βοηθήσει το μαθητή πριν μπει σε οποιαδήποτε σχολή να βρει τι του αρέσει πραγματικά να κάνει όπως έγινε και μ εμένα, μήπως θα ήταν αλλιώς η κατάσταση;».

Η Unique Minds ασχολείται με τον ακαδημαϊκό προσανατολισμό. Ανοίγει τα πανεπιστήμια σε μαθητές με σκοπό να δουν ποια σχολή τούς ελκύει ανεξάρτητα από το φύλο τους, το επάγγελμα των γονιών τους, τι λένε στα φροντιστήρια. Δίνει την ευκαιρία στον μαθητή να δει όλο το πανεπιστήμιο, να μιλήσει με φοιτητές μέσα από βιωματικά σεμινάρια, ανοιχτούς διαλόγους και ημερίδες.

Η Διάνα σύντομα θα ταξιδέψει στη Γερμανία όπου θα εργαστεί σε ένα ερευνητικό κέντρο πάνω στη ρομποτική χειρουργική.

blog comments powered by Disqus
thesspress

thesspress

info@thesspress.gr