27 Ιανουάριος 2020

RSS Facebook Twitter

Κυριακή, 15 Μάιος 2016 16:15

Μια Θεσσαλονικιά στους πυρηνικούς αντιδραστήρες της γαλλικής ΔΕΗ

Εκδηλώνοντας από μικρή την αγάπη της για τη φυσική και την αστρονομία, η Αναστασία Παπάκη-Χαραλαμπάκη ολοκλήρωσε τις σπουδές της ως πολιτικός μηχανικός στο ΑΠΘ και έγινε το... μήλον της Έριδος από πολλά ευρωπαϊκά πανεπιστήμια, που της προσέφεραν υποτροφίες για μεταπτυχιακά και διδακτορικά προγράμματα.

 Της Έλενας Αποστολίδου

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Εκείνη, επιλέγοντας με το συναίσθημα, εγκατάλειψε τη Θεσσαλονίκη για τη Γαλλία, μια χώρα από την οποία κατάγεται η μητέρα της και λάτρεψε η ίδια, όταν στο τελευταίο έτος σπουδών της πήγε για έξι μήνες με πρόγραμμα Erasmus. Όπως διηγείται, εκεί ανακάλυψε έναν διαφορετικό κόσμο αλλά και τους δικούς της στόχους: μεγάλα επενδυτικά έργα και προοπτικές για έναν απόφοιτο πολιτικό μηχανικό, που στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης μοιάζουν με ουτοπία.

Με την ειδίκευση στη γεωτεχνική μηχανική, η Αναστασία έφυγε με υποτροφία για το μεταπτυχιακό στο Παρίσι, με αντικείμενο τα μεγάλα ενεργειακά έργα, όπως είναι οι πλατφόρμες πετρελαίου, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες, οι ανεμογεννήτριες και τα φράγματα. Μαζί με τα δίδακτρα των σπουδών της κέρδισε και την εξάμηνη πρακτική της στη γαλλική ΔΕΗ, που αποτελούσε όρο της υποτροφίας της. Μετά το πέρας της πρακτικής, η Electicite De France (EDF), η εταιρεία ιδιωτικού δικαίου στην οποία βασικός μέτοχος με 84% είναι το γαλλικό κράτος, την προσέλαβε με συμβόλαιο αορίστου χρόνου.

Μόλις στα 25 της χρόνια η θεσσαλονικιά επιστήμονας βρέθηκε να εργάζεται για τους πυρηνικούς αντιδραστήρες της Γαλλίας. Η χώρα είναι πρωτοπόρος στην κατασκευή πυρηνικών αντιδραστήρων, με ένα πυρηνικό πάρκο που διαθέτει 58 αντιδραστήρες, το μεγαλύτερο στον κόσμο αναλογικά με τον πληθυσμό της χώρας. Το 75% της ηλεκτρικής ενέργειας που καταναλώνεται στη Γαλλία παράγεται από εκεί. Μαζί με τα χρόνια ήρθε και η εξέλιξη και σήμερα η Αναστασία είναι συντονίστρια των μελετών για το συμβόλαιο των εργασιών της EDF που έχει αναλάβει να κατασκευάσει τέσσερις καινούργιους πυρηνικούς αντιδραστήρες στη Μεγάλη Βρετανία, η οποία θέλει να ανανεώσει το πυρηνικό της πάρκο, το οποίο φτάνει στο τέλος της ζωής του. Κάθε εβδομάδα ταξιδεύει στο Λονδίνο και μερικές ημέρες το μήνα σε εργοτάξια της Βρετανίας. Όταν τη ρωτούν για την ασυνήθιστη καθημερινότητά της, με τη σεμνότητα που τη διακρίνει και τη χαμηλών τόνων προσωπικότητά της προσπαθεί να εξηγήσει πως αυτοί είναι πια οι ρυθμοί της.

Εκ πρώτης όψεως δύσκολα μπορεί κάποιος να φανταστεί το νεαρό κορίτσι με τα έντονα μπλε μάτια να επιβάλλεται με τις αποφάσεις της σε έναν ανδροκρατούμενο χώρο, όπως είναι τα πυρηνικά εργοστάσια της Μεγάλης Βρετανίας. Αρκεί όμως μια σύντομη συνομιλία μαζί της για να ανακαλύψεις πως η ασυνήθιστη επιτυχία της νεαρής Αναστασίας δεν ήρθε τυχαία. Τα κατάφερε με πείσμα για την κατάκτηση των στόχων και με πορεία που επιβάλλει χαμηλούς τόνους και αφοσίωση. Οι συνάδελφοί της την εμπιστεύονται τόσο για τις ικανότητές της όσο και για τη διπλωματικότητά της, που μοιάζει να είναι έμφυτη, καθώς στην πληθώρα των αντιμαχόμενων μερών εκείνη διαθέτει πάντα την πειθώ να κερδίζει με τα επιχειρήματά της.

Η επιστροφή στην Ελλάδα δεν υπάρχει ως ενδεχόμενο. Η Αναστασία έφυγε από τη Θεσσαλονίκη ακριβώς πριν ξεσπάσει η οικονομική κρίση. Η έλλειψη αξιοκρατίας και προοπτικών είναι εκείνα που την έκαναν να φύγει από τη χώρα, όπως συνηθίζει να λέει. Όταν επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, το πρόγραμμά της είναι γεμάτο από συναντήσεις με την οικογένειά της, τους φίλους της και τους καθηγητές της στο ΑΠΘ. Οι περισσότεροι τη ρωτούν ανήσυχοι για τη ζωή στο Παρίσι μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα αλλά και τον φόβο που μπορεί η ίδια να νιώθει ως εργαζόμενη σε πυρηνικό αντιδραστήρα της Γαλλίας. Η Αναστασία παραδέχεται την αλλαγή της καθημερινότητας μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα, αλλά σε ό,τι αφορά το κομμάτι της δουλειά της είναι κατηγορηματική. Θεωρεί πως τόσο οι Γάλλοι όσο και οι Βρετανοί είναι υπέρ της λειτουργίας των πυρηνικών εργοστασίων γιατί αποτελούν εγγύηση για φθηνό ηλεκτρικό ρεύμα στους πολίτες. Όσο για το αν αποτελούν πιθανό στόχο, δηλώνει ότι φυλάσσονται καλύτερα από οποιοδήποτε άλλο σημείο.

Πετυχημένη σε νεαρή ηλικία και σε έναν δύσκολο επαγγελματικό τομέα, η 29χρονη επιστήμονας αποτελεί ένα λαμπρό παράδειγμα των ανθρώπων που δεν φοβούνται να βάλουν υψηλούς στόχους και να τους κατακτήσουν. Κάνει όνειρα για το μέλλον και παράλληλα ζει το σήμερα, καθώς ετοιμάζεται να αναλάβει έναν ακόμη ρόλο σε λίγους μήνες, εκείνον της μητέρας...

Δημοσιεύτηκε στην "Μακεδονία της Κυριακής" την Κυριακή 08 Μαΐου 2016

blog comments powered by Disqus
thesspress

thesspress

[email protected]