24 Σεπτέμβριος 2018

RSS Facebook Twitter

Πέμπτη, 05 Ιούλιος 2018 20:58

Η φοιτητική ζωή έχει μία γλυκόπικρη γεύση

της Κωνσταντίνας Χαϊνά

Η στιγμή της απόλυτης ελευθερίας σου, ανεξαρτησία στα μέτρα σου, κι αυτό το κτητικό "μου" σε όλα τα αντικείμενα. Το σπίτι μου, το κρεβάτι μου, ο καναπές μου, οτιδήποτε σε αυτό το σπίτι. Η δική σου ζωή. Ή τουλάχιστον έτσι πίστευες πως θα είναι.

Μερικές φορές, δεν είναι όλα έτσι όπως τα φανταζόμαστε, αλλά τελείως διαφορετικά. Ξαφνικά κάτι χαλάει τις σκέψεις σου, τα σχέδιά σου, τα ανατρέπει τελείως, και δυστυχώς δεν μπορείς να το αλλάξεις. Και επειδή δεν μπορείς να το αλλάξεις, είσαι αναγκασμένος να το δεχτείς, και όσο ο χρόνος περνάει εσύ πρέπει να συμβιβάζεσαι λέγοντας στον εαυτό σου ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει και αυτό. Πιστεύω πως είναι το πιο λάθος timing να σου συμβεί κάτι στην φοιτητική σου ζωή, από την μία μαθαίνεις πολλά, κυρίως για τον εαυτό σου, αλλά από την άλλη δεν ζεις ως φοιτητής.

Στην φοιτητική μου ζωή, που δυστυχώς κράτησε μόνο 2 χρόνια λόγω ΙΕΚ, έμαθα πάρα πολλά για την ζωή μου. Έμαθα τους πραγματικούς μου φίλους, έμαθα αν μπορώ να κάνω καινούριους, έμαθα ποιους να βάζω στο σπίτι μου. Εκτός από αυτά, έμαθα για τα χαρακτηριστικά του εαυτού μου, όπως έμαθα και να αυξάνω κάποια ή να μην δίνω σημασία σε κάποια άλλα. Σίγουρα, σε όλο αυτό το χάος που υπάρχει, έχεις ένα στήριγμα, που το ξέρεις μόνο εσύ ο ίδιος. Το πρώτο έτος, πέρασε τελείως αδιάφορο με δυσκολίες και όχι τόσα γέλια, μεθύσια και ότι άλλο υποτίθεται πως πρέπει να έχεις στην φοιτητική ζωή. Το δεύτερο έτος ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον γιατί κατάφερα να ανακαλύψω τον εαυτό μου, στο δικό μου πλέον σπίτι, και όντως να κάνω ότι θέλω. Αλλά πέρασε ένας ολόκληρος χρόνος, έχοντας άλλον έναν τι να πρωτοκάνεις.

Στην φοιτητική ζωή έχεις την ευκαιρία να περάσεις άπειρο χρόνο με τον εαυτό σου και να δοκιμάσεις τον εαυτό σου σε άπειρα πράγματα. Κάποια στιγμή ίσως χαθείς γιατί μεγαλώνεις και αλλάζεις χωρίς να το καταλαβαίνεις, κάποιοι νομίζουν πως είναι ήδη ώριμοι και το προωθούν αυτό, αυτοί είναι και περισσότερο χαμένοι θα έλεγα. Χρειάζεται να χαθείς λίγο στην φοιτητική σου ζωή πιστεύω, χρειάζεται να ψάξεις παραπάνω τον εαυτό σου. Χρειάζεται να περάσεις πολλές διαφορετικές καταστάσεις. Επίσης είναι ένα διάστημα για φιλίες, ρισκάρεις χωρίς να ξέρεις, γνωρίζεις καινούριο κόσμο και αποφασίζεις ποιους θες να έχεις όντως στην ζωή σου.

Θα υπάρξουν μέρες απόλυτης κρεπάλης αλλά θα υπάρξουν και κουραστικές μέρες είτε ψυχολογικά είτε σωματικά, κάποιες φορές και τα δύο. Έχει τα αρνητικά αλλά έχει και πάρα πολλά θετικά η φοιτητική ζωή, είτε έρθουν όπως τα περίμενες, είτε όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα. Σίγουρα δεν είναι αρκετός ο χρόνος για να την χορτάσεις, σίγουρα όμως μπορείς να το κάνεις, μπορείς να προσπαθήσεις να την χορτάσεις στο τέρμα. Το περίεργο συναίσθημα έρχεται όταν τελειώνει η φοιτητική σου ζωή και πλέον δεν νιώθεις αυτή την ελευθερία που είχες, παρόλο που δεν έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα. Απλά δεν είσαι φοιτητής πλέον. Και αυτή η έκφραση ακούγεται πολύ περίεργή. Πρέπει να κάνεις πρακτική, να βρεις δουλειά. Ξαφνικά περισσότερες υποχρεώσεις, χωρίς όμως να έχεις ιδέα πως θα εξελιχθεί και αυτό. Άλλη μία δοκιμασία.

Θα μου λείψει η φοιτητική μου ζωή.  Η φθηνή χύμα ρετσίνα, τα μεθύσια, οι βόλτες μέχρι το πρωί και ίσως περισσότερο, τα φοιτητικά πάρτι και ότι μπορεί να γινόταν σε αυτά τα πάρτι, το να παλεύω να κρατήσω λεφτά και τελικά να πηγαίνουν σε ποτά ή σφηνάκια. Και φυσικά πολλά ακόμα. Όχι πως δεν μπορείς να τα έχεις όλα αυτά, αλλά ξέρεις πως δεν τα ζεις ως φοιτητής πλέον.

Όλα αυτά θα τα νιώσεις κι είναι λογικό, είναι απλά μία καινούρια πρόκληση, είναι η νέα ζωή, είναι όμως η δική σου νέα ζωή. Πάρε μερικές βαθιές ανάσες, αποδέξου την αλλαγή κι αγκάλιασε την. Κι όλα στο τέλος θα πάνε καλά. Μπορείς ακόμα εξάλλου να καις τυροπιτάκια και να πίνεις φθηνή ρετσίνα με αυτούς που πολύ καλά ξέρεις πως θα έχεις για την υπόλοιπη ζωή δίπλα σου. Γιατί αν είναι κάτι σίγουρο που μαθαίνεις στην φοιτητική ζωή, είναι οι πραγματικοί φίλοι.

blog comments powered by Disqus