16 Δεκέμβριος 2019

RSS Facebook Twitter

Διαβάστε επίσης

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Παρασκευή, 10 Μάιος 2019 07:41

Ο «Δούρειος Ίππος» στην παγκόσμια Ορθοδοξία

Έχοντας εμπλακεί στις ουκρανικές υποθέσεις, το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως άφησε την είσοδο "του Δούρειου Ίππου" στην παγκόσμια ορθοδοξία, νομιμοποιώντας με το πρόσχημα της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας (OCU) την σχισματική δομή UOC-KP[1], η οποία είναι μην αναγνωρισμένη από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες μαζί με τις τεράστιες φιλοδοξίες του Προκαθήμενού της Φιλάρετου.

Η αναγνώριση της OCU ήταν το πρώτο βήμα προς την εφαρμογή της μακροπρόθεσμης στρατηγικής του Πατριάρχη Βαρθολομαίου, με στόχο την ενίσχυση της θέσης του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως και την εδραίωση της εξουσίας του έναντι άλλων Τοπικών Εκκλησιών.

Το δεύτερο βήμα, σύμφωνα με το Φανάρι, θα έπρεπε να ήταν η απόδειξη πως έχει ξεπεράσει το σχίσμα στην ουκρανική Ορθοδοξία, ενώνοντας τις ενορίες της UOC KP και της UAOC[2] και μεταφέροντας τον συντριπτικό αριθμό ενοριών της UOC MP[3] στην OCU με την ενεργό υποστήριξη της ουκρανικής κυβέρνησης. Και το τρίτο είναι η αναγνώριση από άλλες Τοπικές Εκκλησίες τον Τόμο, το οποίο απένειμε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σύμφωνα με το οποίο "η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας αναγνωρίζει ως επικεφαλής το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, καθώς και οι άλλοι Πατριάρχες και Προκαθήμενοι".

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα μπορούσε να ερμηνευσεί αυτή την αναγνώριση ως συγκατάθεση των Τοπικών Εκκλησιών με την άνευ όρων υπεροχή του πρωτείου του Φαναρίου κατ 'αναλογία με το πρωτείο του Πάπα στην Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και να ενισχύσει την επιρροή του στον Ορθόδοξο κόσμο και να αποδυναμώσει τους κύριους ανταγωνιστές, πρώτα απ 'όλα, τον Άθω και την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ωστόσο, ο επικεφαλής της UOC-KP Φιλάρετος, ο οποίος είναι συνεργάτης του Βαρθολομαίου, άρχισε να κάνει το δικό του παιχνίδι, στο οποίο προσπαθεί να "νικήσει" το Φανάρι στον αγώνα για επιρροή στον Ορθόδοξο κόσμο. Πρώτον, ο Φιλάρετος, παραβιάζοντας τις υφιστάμενες συμφωνίες, προώθησε τον στενό συνεργάτη του στην κεντρική θέση της OCU, βάζοντας σε ανησυχιά τους συμμάχους από την UAOC και τελικά απομακρύνοντας τους ενδεχόμενους υποστηρικτές της "ενοποίησης" από την κανονικη UOC-MP. Στη συνέχεια, ο Φιλάρετος "ξέχασε για την ιδέα της ενοποίησης" και έγινε ο βασικός ιδεολόγος της βίαιης κατάσχεσης ναών και ενοριών της κανονικης UOC- MP, γεγονός, που επιδείνωσε το σχίσμα στην ουκρανική Ορθοδοξία.

Ακόμη και οι πιο στενοί συνεργάτες του Φιλάρετου συμφωνούν με τα γεγονότα που ασκούν άνευ προηγουμένου πίεση στους κληρικούς και ενορίτες της UOC- MP. Για παράδειγμα, ο μητροπολίτης Αλέξανδρος Ντραμπίνκο, που πέρασε στην OCU σε μια συνέντευξη στην ιστοσελίδα Uaportal.com δήλωσε ρητά ότι η γέννηση της OCU ως "νέου παιδιού" στο εκκλησιαστικό περιβάλλον της Ουκρανίας συμβαίνει μέσω του "βιασμού" της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπό την ηγεσία του Μητροπολίτη Ονουφρίου. Και στην συνέντευξή του στο περιοδικό "Focus", ο αρχιεπίσκοπος της OCU Ευστράτιος (Ζοριά) αναγνώρισε ότι, ενώ έκαναν επιλογή μεταξύ της ενοποίησης και της αυτοκεφαλίας, οι ηγέτες της OCU συνειδητά αποφάσισαν να επικεντρωθούν στην αυτοκεφαλία και είναι έτοιμοι να πληρώσουν σχεδόν κάθε τιμή γι 'αυτό.

Φέτος το καλοκαίρι, ο Φιλάρετος σκοπεύει να συγκαλέσει την Τοπική Σύνοδο της OCU, όπου ελπίζει να "διορθώσει" τα ενοχλητικά σημεία για τον εαυτό του στον Τόμο, τον οποίο έλαβε από τον Βαρθολομαίο. Ειδικότερα, στην Τοπική Σύνοδο σχεδιάζει να τροποποιήσει τον Καταστατικό Χάρτη, αναλαμβάνοντας υπό τον έλεγχο την συνεδρίαση της Συνόδου, μειώνοντας την επιρροή των Εξάρχων από την Κωνσταντινούπολη, εξασφαλίζοντας μετάβαση των ενοριών εκτος Ουκρανίας στην OCU και να επιτύχει τη μέγιστη ανεξαρτησία από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως σε όλα τα άλλα ζητήματα.

Τον κύριο σκοπό του παιχνιδιού ο Φιλάρετος βλέπει στη λήψη προσωπικού ελέγχου της Ουκρανικής Ορθοδοξίας, στην ενίσχυση της θέσης  της OCU και την μετατροπή της σε ένα ισχυρό νέο "κέντρο εξουσίας" στην παγκόσμια Ορθοδοξία, συγκρίσιμη με την επιρροή και την εξουσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας. Ο Φιλάρετος έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι η κύρια αποστολή του είναι η οικοδόμηση του Ουκρανικού Πατριαρχείου, το οποίο θα επηρεάσει σοβαρά την καθιέρωση των κανόνων του παιχνιδιού στον Ορθόδοξο κόσμο. Ο Φιλάρετος πολέμησε για αυτοκέφαλο τόσα χρόνια, όχι για να βάλει κωνσταντινοπολίτικη λαιμαριά στο λαιμο του αντί της "ρωσικής".

Και αυτή είναι η δεύτερη προσπάθεια του Φιλάρετου για την επίτευξη των στόχων του. Το 1990 ο Φιλάρετος προσπάθησε να γίνει πατριάρχης της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αλλά νικήθηκε στον αγώνα για τον πατριαρχικό θρόνο. Το 1992, ο Φιλάρετος προσωπικά διέγραψε όλες τις συμφωνίες για την απόκτηση του αυτοκέφαλου της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας, δεν εκπλήρωσε την κύρια προϋπόθεση για την απόκτηση του Τόμου και απέριψε την υπόσχεσή του να αποχωρήσει από τη θέση του Μητροπολίτη της UOC.

Λίγους μήνες αργότερα, ο Φιλάρετος ήταν ο διοργανωτής του βαθύτατου σχίσματος στην ουκρανική Ορθοδοξία, πρώτα δημιουργώντας μιά σχισματική UOC-KP, και στη συνέχεια κυριολεκτικά "εκπίεζε έξω" εκείνους ιεράρχες στην UAOC και στην UOC-MP, στους οποίους έβλεπε μια απειλή για την εξουσία του.

Η πρώτη απόπειρα του Φιλάρετου απέτυχε, παρά την ενεργό υποστήριξη των τότε αρχών της Ουκρανίας. Αλλά ο Φιλάρετος εξακολουθεί να πιστεύει στην αποστολή του και στην επιτυχία της δεύτερης προσπάθειάς του, στην υλοποίηση της οποίας εξασφάλιζε την υποστήριξη όχι μόνο του Προέδρου της Ουκρανίας αλλά και του Οικουμενικού Πατριάρχη.

[1] Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία - Πατριαρχείο Κιέβου

[2] Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία

[3] Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία - Πατριαρχείο Μόσχας

blog comments powered by Disqus
thesspress

thesspress

[email protected]